Hoe een stripverhaal helpt om over de oorlog in Oekraïne te praten

Het is oktober 2017 en samen met vijf andere mensen teken ik op een groot stuk papier. Op de bladen om ons heen werken groepjes aan octopussen, beren, katten en fantasiedieren. Dit is geen kinderfeestje, maar een workshop over hoe het maken van stripverhalen kan helpen om te praten over taboes en trauma’s.

Door Christie Miedema

Christie Miedema is historica en vrijwilliger bij mensenrechtengroepering Libereco, de organisatie achter dit stripboekproject.

We worden geïnstrueerd door Imke Hansen, een Duitse historica die actief is voor de mensenrechtenorganisatie Libereco. Ze heeft haar kennis over dit onderwerp in korte tijd in de praktijk verzameld, tijdens een project in Oekraïne. Hoe noodzakelijk haar project was, blijkt ook weer tijdens deze workshop: terwijl de meeste groepjes kiezen voor universele onderwerpen als psychische problemen en de invloed van sociale media, is het Oekraïense groepje specifieker. Hun tekening gaat over trauma’s van Oekraïense soldaten die terugkeren van het front.


Als u inlogt kunt u verder lezen


Nog geen lid van Donau?
Registreer hieronder en lees direct alles op Donau. Gratis.

gratis lid
Over Christie Miedema 7 Artikelen
Christie Miedema heeft een bijzondere interesse in Midden- en Oost-Europa, mensenrechten, sociale bewegingen en migratie. In 2015 promoveerde ze op de dissertatie Vrede of Vrijheid?, over Westerse linkse organisaties en hun contacten met de oppositie in Polen in de jaren tachtig. Ze werkt als historica aan een project over Amnesty International achter het IJzeren Gordijn. Daarnaast werkt ze voor Clean Clothes Campaign en op vrijwillige basis voor Amnesty Nederland en Libereco – Partnership for Human Rights. Haar artikelen over Oost-Europa schrijft ze op persoonlijke titel en verzamelt ze op haar weblog middenineuropa.