Precies tien jaar geleden bombardeerde de NAVO Servië om Milosevic te dwingen zijn ‘politionele acties’ tegen de Albanezen in Kosovo te staken. Voor die bombardementen was het handig ook ter plekke over radarsystemen te beschikken, vandaar dat de Amerikanen heimelijk een konvooi met materiaal via Roemenië naar de grens met Servië stuurden. Toen deze geheime radarpost uiteindelijk operationeel was, hadden de strijdende partijen juist twee uur eerder een wapenstilstand getekend.

Regisseur Cristian Nemescu (hij overleed kort voordat de film uitgebracht werd aan de gevolgen van een verkeersongeluk) nam dit kleine maar absurde nieuwsbericht binnen het grote nieuws van de oorlog en weefde er een verhaal om heen over het leven in een kleine gemeenschap in het postcommunistische Roemenië en de (dramatische) invloed van het buitenland daarop (zie ook de bespreking van de film Ryna in Donau 2008/3).

De trein met Amerikaanse soldaten en materieel die onderweg naar Kosovo strandt op een klein stationnetje in de Roemeense provincie, stopt daar in zijn verhaal niet zomaar. De stations-chef en tevens lokale smokkelbaas Doiaru, normaliter niet te beroerd bij dubieuze transporten een oogje dicht te knijpen in ruil voor een financiële vergoeding, besluit om aanvankelijk onduidelijke redenen de trein, die zonder geldige papieren in het geheim vrije doorgang is verleend door de Roemeense regering, tegen te houden. Deze beslissing gooit het hele leven in het dorp overhoopen ontketent een uitbarsting van emoties die voor het eerst uitgesproken worden: wensdromen, angsten, frustraties en wraakgevoelens van de dorpsbewoners, alles komt ineens naar boven.

De groeiende ergernis bij de leidinggevende Amerikaanse officier over de obstructie van Doiaru is diametraal tegenovergesteld aan de reactie van de overige Amerikaanse soldaten en de lokale bevolking, waarbij met name de jonge Amerikanen en het vrouwelijk deel van de bevolking het goed met elkaar kunnen vinden. Wanneer de frustratie van kapitein Jones tot het kookpunt is gestegen, ziet ook de burgemeester de mogelijkheid de Amerikanen voor zijn karretje te spannen, met uiteindelijk dramatische gevolgen.

Bekijk de trailer van California Dreamin':


Hoewel het hele verhaal zo absurd is dat het vooral op de lachspieren werkt, en aanvankelijk ook zo wordt gepresenteerd door Nemescu, draait de film halverwege meer in de richting van een zwarte komedie. De apotheose is zelfs bruut en de conclusie van de film meer dan wrang. Nemescu lijkt te willen zeggen dat het leven in het moderne Roemenië niet alleen hilarisch idioot kan zijn, maar ook diep tragisch.

Als interessante extra’s bevat de dvd een kortere film van Nemescu uit 2006, Marilena de la P7 en de making of van California Dreamin’.

Pieter van Leeuwen

[terug]