De meeste Donaulezers zullen Slavist Guido Snel kennen als vertaler van Balkanliteratuur, maar inmiddels is zijn derde eigen roman uitgebracht. Mr. Lugosi’s butler handelt over de complexiteit van de oorlog in Bosnië-Herzegovina en de pijn van de overlevenden.

Tijdens een regenbui rijdt Dorn, tolk bij het Joegoslavië Tribunaal, de Bosniër Nermin aan. Deze heeft zojuist een getuigenis afgelegd. Geïntrigeerd door de raadselachtige Nermin reist Dorn hem achterna naar Most in Bosnië. Daar verneemt Dorn Nermins levensverhaal en hoe hij zijn vriendin Jasmina kwijtraakte tijdens de oorlog. Nermin wil de wereld zijn verhaal vertellen, via boek of film, en vraagt Dorn het op te tekenen. Dan verdwijnt Nermin even raadselachtig als hij verschenen is.

Mr. Lugosi´s butler is doorspekt met filmscènes en verwijzingen naar beroemde films. In een vlotte stijl met veel knipogen en grappige anekdotes (Bij het nuttigen van een hapje op de Koninginnedagreceptie in Most zegt iemand tegen Dorn: “We hebben het over de klachten van de moslimbevolking dat de forel uit de Bistra naar kruit zou smaken. Kroatische vissers zouden handgranaten in de Bistra gooien en daarna de dode forellen uit het water scheppen. Proeft u eens, u bent regiospecialist”) zet Guido Snel neer hoe de internationale gemeenschap verzoening in Bosnië probeert te stimuleren. Zonder een oordeel te vellen, laat hij zien dat er achter een verhaal altijd weer een ander verhaal schuilt. Wat er nu precies met Nermin en Jasmina is gebeurd, wordt niet expliciet duidelijk. Guido Snel geeft de verbeelding van de lezer de ruimte om het verhaal in te vullen.