Een maffiabaas met snor probeert door middel van klokkende keelgeluiden een kalkoen tot seks te bewegen. Een vliegende circusartiest in een lullig pakje speelt de rol van een uit de lucht gevallen engel. En natuurlijk laat Emir Kusturica geen mogelijkheid onbenut om iemand ergens vanaf, in of over te laten vallen. Promise me this is nog absurder dan de eerdere Balkanhilariteit van de befaamde regisseur.
In een door god verlaten gehucht in Servië woont de twaalfjarige Cane met zijn grootvader Zjivojin en koe Cvetka. Omdat opa van mening is dat hij op sterven ligt, besluit hij dat zijn kleinzoon maar eens aan de vrouw moet. Hij stuurt hem naar de stad om de koe te verkopen en met een bruidskandidaat weer terug te komen. In de stad wordt Cane tegengewerkt door drie types die doen denken aan de Baron, Vlugge Japie en B2 van Bassie en Adriaan.
In Promise me this komen de elementen die typerend zijn voor de films van Kusturica terug: de vage scheidslijn tussen droom en werkelijkheid, de relatie tussen mens en dier, religie, het huwelijk en de dood. De spanning tussen het traditionele plattelandsleven en de moderne, decadente invloeden van de stad staat centraal in de film. De ontluikende seksualiteit van de jonge Cane vertelt een vergelijkbaar verhaal op menselijke schaal.
De nieuwste creatie van de tweevoudig Gouden Palm-winnaar kan niet tippen aan voorgangers als Time of the Gypsies, Underground en Black Cat, White Cat. Als de zoveelste oude boer met drie tanden van een ladder dondert, bekruipt je toch een beetje het nu-weten-we-het-wel-gevoel. Promise me this is een film om lekker bij te lachen, als je in de stemming bent.
Menno Weijs
terug naar Filmrecensies